Gardiyan | Şiir

Hesapsız ve fütursuzca 

Uçmakta ölü kuşlar ordusu

Ruhlar uçurumunda

Siyah molozlardan bir anıt

Yağmurlardan kurtulsam

Süzülsem sokaklarda bir ruh gibi

Ben denizin orta yerinde

Tayfasını yitirmiş bir ağlamaklı kaptan

Çekingen uzatsam ellerimi

Dokunsam saçlarının kızıllığına

Ben, tasını güneşlere daldıran açgözlü tanrı

Dudaklarından bir parça yara alsam

Bir parça; öldürücü bir parça yalnızca

İşkencelerden sıyrılsam

Yaralı, bitap

Hiçliğin kollarına yelken açsam

 

Gel benimle

Sıyrılabilirsen demir parmaklıklardan

Koyu bıyıklı gardiyanı atlatabilirsen gel

Ya da acele etme

Bir yere kaçtığı yok

Ben savaş kaçağı bir yaralı asker,

Beklerim bu yalçın dağlarda

Orada ömürler saniyeler kadardır

Ne acı ne mutluluk

Tüm saflığımızla sen ve ben

Bir de gökyüzünde bir başka koyu bıyıklı gardiyan

 

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s